รู้สึกเหมือนกันบ้างไหม ว่าทุกวันนี้โลกหมุนเร็วจนเราตามแทบไม่ทัน
เราเหมือนมอเตอร์ไซค์ไต่ถัง ที่ไต่อยู่บนถังกลมๆที่ชื่อว่า โลก
..ใช้ชีวิตวิ่งหมุนไปตามแรงเหวี่ยงของกระแสสังคม
บิดคันเร่งพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง
หลายครั้ง ที่สายตาจับจ้อง มองหาแต่วันที่ตัวแดงๆบนปฎิทิน
เราเฝ้าหน้าจอสี่เหลี่ยมแบนๆ
คอยเสิร์ชหาข้อมูลท่องเที่ยวใหม่ๆจากใน google
ทุกวันหยุด เราจะกิน ดื่ม เที่ยว กันอย่างบ้าคลั่ง
แล้วปลอบใจตัวเองทุกครั้งว่ามันคือของขวัญ
ที่ให้กับตัวเองเนื่องจากการทำงานหนัก
..พอผ่านวันหยุดนั้นไป เราก็กลับไปวิ่งอยู่บนถังใบเดิม
ทำงานหนักๆ >> รอถึงวันหยุดยาว >> ใช้ชีวิตอย่างบ้าคลั่ง
กลับมา ทำงานหนักๆ >> รอถึงวันหยุดยาว >> ใช้ชีวิตอย่างบ้าคลั่ง
..ซ้ำไปซ้ำมา เหมือนหนังที่เราเดาตอนจบได้
เราเคยคิดบ้างไหม ว่าที่เราทำไปทั้งหมดนี้ เราทำเพื่ออะไร?
เลยเถิดไปถึงว่า เราเกิดมาทำไม บนโลกใบนี้?
นั่นไง..หลายคนที่อ่าน ยังงงและยังหาคำตอบไม่ได้
เพราะ มีหลายเรื่อง ที่เราตามๆคนอื่นไป
โดยลืมหยุดคิด ว่าจริงๆแล้วเราต้องการชีวิตแบบไหน
ต้องการเป็นมอเตอร์ไซค์ที่ไต่อยู่บนถัง..
ใช้ชีวิตอยู่ในลูปเดิมๆ ตลอดไป หรือเปล่า
.
.
จะมีมอเตอร์ไซค์สักกี่คัน ที่หยุดคิด หาคำตอบได้
ว่าแท้จริงแล้วความหมาย ในการใช้ชีวิต คืออะไร?
(กับข้อความที่เขียนบ่น ในวันที่ไม่ค่อยเข้าใจโลก)
เมื่อฉันลองค้น คำว่า เป้าหมายชีวิต จากใน google
ก็พบว่ามีถึง สี่หมื่นกว่า คำค้นหา
แล้วสิ่งนึงที่ฉันได้รู้ก็คือ..
ความหมายที่แท้จริง ของคำว่าเป้าหมายชีวิต
มันไม่มีหรอก ทั้งใน google หรือ ในวิกิพิเดีย
จริงๆ มันอยู่ในนี้ ..ในใจของเรา
ซึ่งก็มีแต่เรานี่แหละ ที่จะค้นพบได้เอง..
submarine